دیشب با شری و رفیقش رفتیم بیرون راستش اصن تمایلی نداشتم ینی سختمه همیشه ! ولی خب واقعا بهتر از تو خونه موندن بود :/ رفتیم و دیدیم که هعی بابا دوست اونم حالش گرفتس نمیشه بگیم بخندیم هی همینجور تو خیابو

امشب که داشتیم این برنامه رو میدیدم سازه ماکارانیشونو که آوردن یاده چند سال پیش افتادم ناخودآگاه عصبی َشده بودم چقدر به سختی سازه درست میکردیم و دست کممون میگرفتن تازه سر هیچ و پوچ یه مسابقه چرت حذف ش

یوقتا حس یه کلاس پنجمی و دارم که به اجبار میره تو یه مدرسه جدید !

به همون اندازه غریبه و تنها !!

یه راه آرامش جدید پیدا کردم ^_^

بچه که بودم وقتی اینکارو میکردم مامانم میگفت نکن بچه مگه قاطرای امامزاده داوودی :/

از سرم افتاد :/

رو جدول راه افتادن و میگم خیلی حال میده ^_^

دیروز اعصابم خیلی خرد بود و ناراحت بودم

تو پارک دانشگاه لب جوب انقدر رو جدول رفتم اومدم اروم شدم

اصن حس خیلی خیلی خوبی بود ^___^

آدم ترسویی بود از آن ترسوهایی که در چشم آدم زل میزنند می گویند : ببین چیزه .. .. و چند دقیقه در نقطه ته چشم آدم خیره می مانند مثل مجسمه ! و حتما باید دست تکان بدهی جلوی صورتشان بگویی :خب چیزه ؟ بگو دی

نصفه شبا دلم میخواد از خونه بزنم بیرون

شایدم دلم میخواد از خودم بزنم بیرون که نمیشه هرچی که هست دلم فضای آزاد و باز میخواد

تو این چهار دیواری حس خفگی بهم دست میده

الانم دلم خواست برم بیرون صدای دعا و اذان صبح میاد

منو یاده مشهد و مکه انداخت

دلم خواست یهو خیابونمون شبا به همون شلوغیه اونجا بود میشد رفت بیرون :(

الانم نمیدونم چرا یهو دلم کنده شد دلم خواست برم کربلا

نرفتم تا حالا ولی الان یهو خیلی دلم خواست :(

امشب برای چند دقیقه ایی لال شدم اینکه به چه علتش مهم نیست اما من نمیتوانستم زبان در کام بچرخانماین درد داشت آن لحظه یاده تمام کسانی که از پر حرفی هایم عاجزبودند میگفتند یک دقیقه فقط ساکت باش افتاده